Team Sahaviriya

สหวิริยาทีม, บรรยากาศการซ้อมของเหล่าฅนเหล็ก กับไตรกีฬา

Archive for September, 2010

“ไตรกีฬา” ผมเคยดูเทปการแข่งขันทาง “เคเบิล TV” บ้าง  และทุกครั้งที่ดูจะใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที กับการตัดสินใจเปลี่ยนไปดูกีฬาอย่างอื่นแทน เพราะมัน “น่าเบื่อ” มากๆ กับการดูคนในนั้น “ว่าย ปั่น วิ่ง”…

            เมื่อเวลาผ่านไป…วันหนึ่ง วันที่ สหวิริยา ประกาศเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน “ไตรกีฬาที่บางสะพาน” มีน้องสาวคนหนึ่ง (คุณวารุณี ผู้จัดการทั่วไป PPD) บอกว่า “หนูจะว่ายน้ำ 750 เมตร… มีใครจะ ปั่น และวิ่งไหม?” ทันทีที่ผมได้ยินเธอถามก็ตอบไปทันทีโดยไม่ต้องคิดว่า “พี่รับปั่นหรือวิ่งก็ได้ ไม่กล้าลงน้ำเพราะกลัวตาย (ว่ายไม่ถึงฝั่ง)”  อย่างไรก็ตามด้วยศักดิ์ศรีของทีมจากพระรามสาม พี่ไพโรจน์ (ผู้อำนวยการฝ่ายโครงการพิเศษ) อาสารับหน้าที่วิ่งระยะทาง 5 กิโลเมตร  โดยวันที่คุยกันผมจินตนาการเห็นภาพ พี่ไพโรจน์ วิ่งระยะทาง 5 ก.ม. เข้าเส้นชัยแบบ “ผมบนศรีษะยังไม่ยุ่งและเสื้อยังอยู่ในกางเกง” ตามแบบฉบับ “บุรุษเจ้าระเบียบ” ของพี่ไพโรจน์

อย่างไรก็ตามเมื่อกำหนดการแข่งขันใกล้เข้ามา ด้วยกระแสจากผู้ไปทดสอบว่ายน้ำในท่าเรือมาเล่าต่อทำให้ทีมตัดสินใจขอร้องแกมบังคับให้ คุณวารุณี ถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากเกรงว่าจะไม่ปลอดภัย อย่างไรก็ตามทีมของเราได้ ชายหนุ่มร่างอวบ (อวบมากๆ ตอนใส่ชุดว่ายน้ำ) อารมณ์ดี คุณปกรณ์ (รองประธานคณะกรรมการศูนย์สิ่งแวดล้อมเครือฯ) มาเป็นตัวแทนในการลงว่ายน้ำ  ในขณะที่ พี่ไพโรจน์ ก็ติดรับรองอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบฯ ซึ่งเดินทางไปร่วมงานในวันนั้นด้วย ทำให้ ผมต้อง ขอร้อง “คุณจอม” (ผู้จัดการส่วนบุคคล SSG) ให้ลงวิ่งแทน ซึ่งคุณจอม ก็ตอบรับด้วยความยินดี  โดยมีคุณสมบูรณ์ (กรรมการผู้จัดการ BPP) ร่วมเดินทางลงไปด้วยในฐานะตัวสำรอง

การเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ผมว่าหลายคนโดยเฉพาะ “ทีมคนเหล็กสหวิริยา” ทุกคน คงไม่ได้หวังว่าจะเป็นผู้ชนะในการแข่งขันครั้งนี้ แต่สิ่งที่ทุกคนตั้งใจไว้น่าจะเป็นการ “เอาชนะตัวเอง” มากกว่า สำหรับผมการปั่น 20 ก.ม. ผมซ้อมไว้ 50 นาที  ดังนั้นจึงตั้งใจว่าผลการแข่งขันในครั้งนี้ควรจะต้องทำเวลาได้ดีกว่า 50 นาที  เมื่อคุณปกรณ์ นักว่ายน้ำของทีมถึงฝั่ง ผมดีใจ โล่งใจ และทึ่งมาก เพราะเห็นหุ่นอันอวบอั๋นของคุณปกรณ์ก่อนลงน้ำแล้วเป็นห่วงจริงๆ แต่คุณปกรณ์ สามารถถึงฝั่งได้แบบสบายๆ  ผมยังคงรอต่อไปยังไม่ออกปั่นเนื่องจาก กรรมการ แจ้งว่าจะออกได้ เมื่อ “คุณวิน” ขึ้นฝั่งแล้ว   และในวินาทีนั้นเอง เมื่อ “คุณวิน” ขึ้นฝั่ง
ผมจำได้ว่า “พี่นาวา” เป็นคนแรกที่เข็นจักรยานออกจากซอง ผมตามพี่เข้าไปทันที และเริ่มการ “ปั่น” แข่งขันในไตรกีฬา เป็นครั้งแรกในชีวิต พยายามควบคุมความเร็วและจัดสรร “แรง” เอาไว้ตามแผนที่วางไว้ ไม่นานนัก “พี่สมศักดิ์” จาก TCR  ผู้อาวุโสของผม ซึ่งออกมาหลังผมเล็กน้อยก็ขับแซงขึ้นไป และก็มีอีกหลายคนที่แซงผม เท่าที่จำได้ มี คุณเฉลิม คุณโป้ง ญี่ปุ่นคนหนึ่ง คุณวิน และอีกหลายๆ คน ผมเริ่มรู้สึกว่าผมปั่น “แบบกินลม ชมทะเล” มากเกินไปหรือเปล่าเนี่ย จึงได้ตั้งเป้าเพิ่มอีกหนึ่งข้อนอกจากการทำเวลาให้ไม่ต่ำกว่า 50 นาทีแล้ว คือจะต้องแซงผู้เข้าแข่งขันคนอื่นให้ได้อย่างน้อย 1 คน  อย่างไรก็ตามตลอดทางจนกระทั่งถึงจุดหมุนรถกลับผมแซงใครไม่ได้เลย แถมยังมีอีกหลายคนที่ขับผ่านผมขึ้นไป แรงที่จัดสรรไว้เริ่มหมดเนื่องจากเร่งปั่นมากขึ้นเพื่อจะทำให้ได้ตาม “เป้าหมายที่เกิดขึ้นระหว่างทาง” และในขากลับนี้เองหลังจากเลย สำนักงานศูนย์สิ่งแวดล้อม มาเล็กน้อยผมก็ได้แซงผู้เข้าแข่งขัน 1 คน  เขากำลังเป็นตระคริวครับ จอดรถอยู่ข้างทาง มีเจ้าหน้าที่คอยช่วยเหลืออยู่แล้ว ความรู้สึกแรกของผมคือ “ขำ” ไม่ใช่ขำที่เห็นเพื่อนผู้ร่วมแข่งขันเป็นตะคริวนะครับ อันนั้นผมเป็นห่วงเข้าแน่ๆ อยู่แล้ว แต่ที่ “ขำ” ผมขำตัวเอครับ เพราะผมแซงได้ตามที่ตั้งใจไว้แต่แซงเพื่อนร่วมทางที่เป็นตะคริวครับ (มันไม่น่าภูมิใจเลยครับ) ผ่านจุดนั้นมาผมพบว่าระยะทางกว่าจะถึง ท่ารือประจวบ ช่างไกลเสียกระไรนี่ ทุกๆ โค้งของถนน ผมเฝ้ารอจะเห็นประตูทางเข้าท่าเรือ โค้งแล้ว โค้งเล่าผ่านไปก็ไม่ถึงสักที แต่ในที่สุดผมก็ไปถึงจนได้ ตอนลงจากอานรถขาเบาหวิวเลยครับ พยายามจะวิ่งไปแตะมือคุณจอม นักวิ่งของทีม แต่วิ่งไม่ออกครับเดินได้อย่างเดียว เมื่อแตะมือคุณจอมแล้ว ผมมองดูนาฬิกาจับเวลาที่ข้อมือพบว่าผมใช้เวลาไปประมาณ 60 นาที “แพ้” ตัวเองครับ ตั้งใจว่าคราวหน้าจะเอาใหม่

เพื่อนๆ ชาวสหวิริยาทุกท่านครับ ผมว่าในชีวิตของคนธรรมดาคนหนึ่งซึ่งมีอาชีพเป็นลูกจ้างเหมือนพวกเรา คงหาโอกาสไม่ง่ายนักที่จะมีคนมาปิดท่าเรือ ปิดถนน ให้เรา ว่าย ปั่น และวิ่ง เป็นระยะทางไกลๆ หลายกิโลเมตรแบบนี้ ผมถือว่าการเข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้เป็นประสบการณ์ที่หายากครั้งหนึ่งในชีวิตนะครับ การเข้าถึงเส้นชัยได้สำหรับผมมันแฝงด้วยความภูมิใจเล็กๆ ที่ทำสำเร็จ (ถ้าทำเวลาได้ดีกว่าที่ตั้งไว้น่าจะภูมิใจมากกว่านี้)  ในปีหน้าผมตั้งใจว่าจะเป็น “วีรวัฒน์ Upgrade” คือฟิตตัวเองให้สามารถลงแบบ Full Course  ให้ได้  ขอบคุณสหวิริยา ขอบคุณคณะทำงานและผู้จัดงานทุกท่าน ที่สร้างกิจกรรมดีๆ แบบนี้ขึ้น หวังว่าในปีหน้าจะมีโอกาสได้เข้าร่วมการแข่งขันแบบนี้อีกนะครับ

เมื่อเวลาผ่านไป…ผมได้มีโอกาสดูเทปการแข่งขัน “ไตรกีฬา” ผ่านทาง “เคเบิล TV” อีกครั้ง และครั้งนี้…ผมก็ยังคงใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที กับการตัดสินใจเปลี่ยนไปดูกีฬาอย่างอื่นแทน เพราะมัน “น่าเบื่อ” มากๆ กับการดูคนในนั้น “ว่าย ปั่น วิ่ง” แต่ผมเข้าใจและชื่นชมในสปิริตของนักกีฬาเหล่านั้นมากขึ้นมากนะครับ  หรือหากจะกล่าวให้ถึงที่สุดผมพบว่าการเอา “ตัวเอง” ไป “ว่าย ปั่น วิ่ง” มันได้อารมณ์กว่ากันเยอะเลยครับ แข่งกันคราวหน้าตอนปั่นแซงผมอย่าลืมโบกมือให้กันบ้างนะครับ (หรือถ้าผมได้มีโอกาส ปั่นแซง ท่าน ผมจะหันไปโบกมือให้ท่านครับ)

สุดท้ายผมยังสงสัยว่า  “เมื่อเวลาผ่านไป…ว่าย ปั่น วิ่ง ยังคงน่าเบื่อ ????”

เพื่อยืนยันว่าจิตใจนักสู้ (Fighting Spirit) ของทีมสหวิริยา (ซึ่งก่อตัวขึ้นลงแข่งขันคนเหล็กบางสะพานไตรกีฬานานาชาติ 2010 เมื่อวันที่ 8 สิงหาคมที่ผ่านมา)

ไม่ใช่ของปลอมหรือมีกันแค่ชั่วครั้งชั่วคราว แต่เป็นของแท้แน่นอน   www.blogssi.com/team-sahaviriya  

 จึงขอเชิญชวนทีมสหวิริยาลงแข่งขันหัวหินไตรกีฬานานาชาติ 2553  www.huahintriathlon.com

วันที่ 10 ต.ค. นี้ ณ สวนสนประดิพัทธ์ หัวหิน

โดยการแข่งขันมีทั้งประเภทไตรกีฬาแบบเดี่ยว  ไตรกีฬาแบบทีม ทวิกีฬาแบบเดี่ยว  ทวิกีฬาแบบทีม

ผู้สนใจกรุณาแจ้งการเข้าร่วมที่คุณนาคมัลลิการ์ ERL (โรงงานบางสะพาน) หรือคุณสราวุธ  PCO (สำนักงานกรุงเทพ) ภายในวันที่ 10 ก.ย. นี้ครับ

เสาร์ที่ 9 ตุลาคม

13.00-16.00 น. นักกีฬาลงทะเบียน รับเบอร์แข่งขันและของที่ระลึก

16.00-18.00 น.  ชี้แจงรายละเอียดนักกีฬา

19.00 – 20.00 น. Pasta Party

อาทิตย์ที่ 10 ตุลาคม

5.00 – 5.45 น.นักกีฬานำอุปกรณ์ไปไว้ที่ลานเปลี่ยน

5.45 – 6.30 น. ประทับเบอร์แข่งนักกีฬา

7.10 น. เริ่มการแข่งขัน Olympic Distance Triathlon (ว่าย 1.5 + จักรยาน 40 + วิ่ง 10)

7.20 น. เริ่มการแข่งขัน Olympic Distance Duathlon  (วิ่ง 5 + จักรยาน 40 + วิ่ง 10)

12.15 น. สิ้นสุดการแข่งขัน

13.30 น. ประกาศผล

14.00 น. พิธีมอบรางวัล

Copyright © Team Sahaviriya.